©2018 Schoenen Torfs

Industriepark West 50 - 9100 Sint-Niklaas

40 jaar ‘werken met hart & ziel’ in het familiebedrijf!

Bijgewerkt: 11 dec 2018


40 jaar. Met veel geluk, een half mensenleven. Zolang werkt Emmy Van Puymbroeck – ‘ons’ Emmy’ bij Schoenen Torfs. We gaan terug naar het jaar 1976. Schoolplicht was er tot 16 jaar. Emmy was net geen 17 jaar toen ze solliciteerde bij Torfs.  Al haar klasgenoten waren opgedaagd voor dezelfde vacature. Maar zij haalde het! Waarom mijn vader en zijn broer voor haar kozen?  Emmy was bij de Chiro. En op het moment van sollicitatie hielp ze bij het opsmukken van het lokaal.


Ons Emmy: er is zo ongelooflijk veel te vertellen over haar en de firma Torfs. Zonder Emmy geen Torfs, zonder Torfs geen Emmy. Het bedrijf groeide, Emmy groeide mee. Met een grote gretigheid nam ze de kansen die haar door de jaren heen geboden werden, aan.


40 jaar geleden begon Emmy als “meisje” in het gloednieuwe magazijn in Sint-Niklaas. Schoendozen labellen en verdelen, dat was de job. Met de ‘voorschot’ (=schort, n.v.d.r.)  aan. Van telex, laat staan computer of enige andere vorm van automatisering was op dat moment natuurlijk geen sprake. Alles was anders! Er werd hard gewerkt en toen al veel gelachen & gefeest in het familiebedrijf. Nonkels, tantes, nichten en neven, maar ook ons bomma en onzen bompa werkten mee daar waar nodig. Emmy kent de hele familie Torfs en de familie kent haar. Het was een fantastische tijd, ouwe getrouwen koesteren nog steeds heroïsche herinneringen aan die periode.


Als tiener, vanuit het verre Lier waar Schoenen Torfs zijn oorsprong kent, beleefde ik reilen en zeilen van de firma slechts vanop afstand. Pas 20 jaar later, toen dat grote magazijn in Sint-Niklaas stilaan te klein werd, stapte ook ik officieel de firmapoort binnen. Ik moest me in de sollicitatie niet bewijzen tegenover mijn klasgenoten. Het dappere Chiro-meisje waarover ik mijn vader zo vaak had horen vertellen, werd toen mijn collega. Ondertussen was Emmy van het magazijn naar het bureel verhuisd. De voorschot werd definitief aan de haak gehangen. Van op haar geïmproviseerd bric-à-brac bureautje behartigde ze noodgedwongen de zich opstapelende rompslomp van personeelsadministratie. Nog later werd ze de  assistente van Els, onze huidige personeelsdirecteur. Vandaag, zoveel jaren later functioneert Emmy nog steeds in de HR-afdeling die instaat voor de werving, selectie, opleiding & loonsadminstratie van 650 medewerkers.


Iedereen, elke Torfs-medewerker kent ‘ons’ Emmy. Niet enkel omwille van haar job, maar ook en vooral om wie ze is! Wouter noemt haar terecht ‘de moeder van alle Torfskes’! Als syndicaal afgevaardigde behartigt en verbindt ze de belangen van alle betrokken partijen in verschillende - ook soms delicate - dossiers. Met het hart op de tong en een eerlijke rechtlijnigheid waar menig directieteam maar ook vakbondsmensen enkel kunnen van dromen, neemt ze haar verantwoordelijkheid. Ze is de verpersoonlijking van ‘werken met hart en ziel’! Emmy is zorgzaam. Met een aangeboren gevoel voor rechtvaardigheid en met goed ontwikkelde voelsprieten voor medewerkers in nood. Ze is het luisterend oor voor tal van collega’s die het moeilijk hebben, zij zorgt voor de kleine attentie – een bloemetje of kaartje – voor zieke medewerkers!


Vanochtend hebben we ons Emmy op gepaste wijze in de bloemetjes gezet. Alle collega’s van Sint-Niklaas waren erbij. Dat zegt genoeg! In stijl werd ze met de limousine opgehaald en onthaald met een feestelijk ontbijt. En ook Davy, haar zoon en Matteo, haar kleinzoon werden er bij gehaald. Kippenvelmoment.


Beste Emmy, in naam van de familie Torfs en in naam van alle collega’s wens ik jou een dikke proficiat. Ik wil ik jou bedanken voor alles wat je gegeven hebt aan het familiebedrijf. Jij bent er eentje uit de duizend!  Een diepe buiging van respect en dankbaarheid! Zoals jij worden ze niet meer gemaakt!


#samentorfs #samenvieren